Broń palna
Inaczej nazywa się ją bronią miotającą. W zależności od rodzaju układu miotającego jaki został zastosowany można ją jeszcze podzielić na lufową i rakietową. Historia podaje, że już w jedenastym wieku Chińczycy znali recepturę czarnego prochu strzelniczego. Używali go tylko do produkcji fajerwerków. Jako wynalazców europejskich wymienia się Rogera Bacona i Bertholda Schwarza. Gotowa mieszanka przybiera kolor czarny i składa się z saletry potasowej, siarki, węgla drzewnego. Doświadczenia doprowadziły do odkryć, że można jej użyć do broni. Pierwsze rodzaje broni palnej były bardzo proste i prymitywne. Z czasem pojawił się lont, a w końcu pojawił się zapłon. Czasami kiedy było to robione nieumiejętnie nie wybuchał i powstało nawet powiedzenie spalił na panewce. W dzisiejszych czasach strzelec nie musi już niczego ubijać. Wystarczy, że włoży pocisk do lufy i może już strzelać. Na broń palną jednak w każdym kraju trzeba mieć pozwolenie, które wydają odpowiednie urzędy. Jednocześnie warto jest przejść szkolenie z broni palnej chociażby dla siebie.